خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





گزارش صعود شبانه به کرکس همراه با اندکی نقد 95.4.3

    در راستای افزایش آمادگی بدنی برای اجرای برنامه های تابستان، من و همسرم تصمیم گرفتیم پنج شنبه 3 تیرماه کرکس را از مسیر روستای کشه به صورت شبانه صعود کنیم. بعد از ظهر پنج شنبه راهی روستای کشه شدیم و قبل از غروب آفتاب به روستا رسیدیم. از منطقه ویلایی رایان گذشتیم و افسوس خوردیم که چه راحت می توان زمین های کوه را برای کسب سود مادی به تسخیر درآورد و ویلا و رستوران و دریاچه مصنوعی و پل معلق ساخت. در آب دریاچه مصنوعی جسد روباهی را دیدیم که تا گذشته ای نه چندان دور این منطقه زیستگاهش بوده و حالا که برای نوشیدن آب به اینجا آمده، پنجه هایش روی پلاستیک حاشیه آب سر خورده و خفه شده است.

     

    دریاچه ای که زیستگاه حیوانات وحشی را تصرف کرده و قتلگاه شان شده است.

    پس از عبور از روستای مصنوعی با دریاچه ی مصنوعی اش، بر خلاف میلمان و به درخواست همراهانمان تا نزدیکی های درخت های گردو با ماشین رفتیم و شرمنده ی تمام کوهنوردانی که پیاده آن مسیر را طی می کردند شدیم.  متأسفانه صعود ما مصادف بود با صعود سراسری هیأت های استان اصفهان که سیل عظیم ماشین ها، اتوبوس ها و مینی بوس های خود را پای کوه کرکس رها کرده و عازم پناهگاه بودند.

    ساعت 8:15 شب بود که از محل پارک ماشین حرکت را آغاز کردیم و ساعت 8:45 در حاشیه راه برای صرف افطاری همنوردان توقف کردیم. من و همسرم مشغول درست کردن املت شدیم و بعد از صرف غذا، ساعت 9:25 شب به سمت پناهگاه حرکت کردیم. تیم های صعود سراسری هیأت زودتر از ما به پناهگاه رسیده و افطار خود را خورده بودند. ساعت 10:10 شب به پناهگاه رسیدیم که بسیار شلوغ بود و داخل پناهگاه و تراس اطرافش از قبل اشغال شده بود. ناچار شدیم پایین پناهگاه استراحت کنیم و چند نفر از همنوردان در آنجا توقف کردند و تیم ما ساعت 11 شب حرکت را به سمت قله آغاز نمود.

    اوایل حرکتمان سرعت مناسبی داشتیم ولی هرچه به قله نزدیک تر می شدیم، ازدحام جمعیت که از دور به صورت خط پیوسته ای از نور هدلامپ ها دیده می شدند، بیشتر و بیشتر می شد. در شیب زیاد منتهی به گردنه به خاطر شلوغی مسیر، دائماً توقف می کردیم و این مسئله ریتم حرکت را از ما می گرفت. از طرف دیگر کوهنوردانی که به عنوان صعود سراسری هیأت به کوه آمده بودند سکوت و آرامش شب کوهستان را از صدای خود بی نصیب نمی گذاشتند و با درآوردن اصوات ناهنجار (و نه آواز دلنشین) باعث سلب آسایش ما می شدند. فردای آن روز که گزارش هیأت استان اصفهان را با تیتر پر زرق و برق «کوهپیمایی از جنس نور و مهتاب» درباره صعود آن شب خواندم به حال خودم تأسف خوردم که ندانسته در این صعود هیأتی با این افراد همراه شدم.

    در نهایت ساعت 1 شب به قله که تقریباً جایی برای ایستادن نداشت رسیدیم و بلافاصله پس از کمی استراحت به پایین برگشتیم. ساعت 2:30 بامداد به پناهگاه رسیدیم که کوهنوردان صعود سراسری هیأت در اطراف آن کمپ زده بودند و زباله های خود را نیز همانجا می ریختند! ما نیز در نزدیکی پناهگاه 2 ساعتی خوابیدیم و صبح خیلی زود بیدار شده و قبل از اینکه دوباره در ازدحام جمعیت گیر کنیم به سمت پایین حرکت کردیم.

    هوای پاک و خنک کوهستان کرکس و نم باران صبحگاهی همراه با صدای دلنشین پرنده ها، خستگی دیشب را از تنمان بیرون آورد و نقاشی زیبای خدا از صحنه ای که همیشه دوستش دارم، یعنی تک درختی در میان علفزارهای دامنه ی کوه، آرام بخش روح خسته مان شد.

     

    ****

    پی نوشت خطاب به مسئولان: جلساتی که به مناسبت هفته محیط زیست برای عدم برگزاری صعودهای سراسری چند صد نفره در کوه برگزار می کنید فایده ای ندارد. حداقل در این صعودها به تیم هایتان پلاستیک زباله بدهید!


    این مطلب تا کنون 6 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : صعود ,پناهگاه ,ساعت ,سراسری ,هیأت ,کردیم ,صعود سراسری ,سراسری هیأت ,پناهگاه رسیدیم ,ازدحام جمعیت ,حرکت کردیم ,
    گزارش صعود شبانه به کرکس همراه با اندکی نقد 95.4.3

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده